Stadswandeling Leeuwarden

Leeuwarden is de stad van de scheve Oldehove, en in 2018 samen met de hele provincie Fryslân Culturele hoofdstad van Europa. De Friese hoofdstad heeft veel monumentale gebouwen en er straalt een gemoedelijke sfeer in de stad. Er is zelfs een echte grachtengordel.

De geschiedenis van Leeuwarden gaat terug tot in de Romeinse tijd. Toen woonden er al mensen op de plek waar nu de Oldehove staat. Leeuwarden is ontstaan op terpen die werden opgeworpen aan een inham van de Middelzee die later dichtslibde en werd ingepolderd. De riviertjes Ee, Vliet en Potmarge mondden bij deze terpen uit in zee. De naam Leeuwarden duikt voor het eerst op in een schenkingsakte uit de 8e eeuw. In dit document van de abdij van Fulda spreekt men van villa Lintarwde.

Het Paleis van Justitie is het provinciaal gerechtshof en arrondissementsrechtbank, een statig gebouw uit 1846–1852 met imposante zuilenportiek.

De Oldehove is een 40 m hoge, onvoltooide romp van een gotische toren, gebouwd in 1529–1532. De fundering van toren en (St. Vitus)kerk was niet berekend op het gewicht. Al tijdens de bouw zakte de toren scheef, zodat de kerk in de 16de eeuw werd afgebroken

De Prinsentuin werd aan het eind van de Tachtigjarige Oorlog aangelegd op het bastion dat de Spanjaarden uit de stad moest houden. Van 1648 tot 1750 was de tuin het
‘Lusthof der Friese Nassau’s’. Willem I schonk het in 1819 aan de stad, als wandelplaats voor de gewone burgers. Het park werd in 1842 heringericht door de tuinarchitect
Lucas Pieter Roodbaard

Raadhuisplein. In het midden van het plein staat de Wilhelminaboom, een linde geplant in het kroningsjaar 1898. Aan het plein staat het stadhuis, in 1715 door bouwmeester Claes Bockes Balck gebouwd in barokstijl op de kelders van de Auckamastins. Op het leiendak staat een klokkenkoepel met carillon met maar liefst 39 klokken. Het carillon is in de 19de eeuw in het torentje van het Stadhuis geplaatst. In 1760 is het gebouw uitgebreid met sierlijke vleugel waarin zich de fraaie raadszaal bevindt.

Het Boshuisengasthuis werd in 1652 gesticht door Anna van Eysinga (1594-1655), lid van de familie Van Eysinga. Ze was de weduwe van Philip van Boshuizen (1584-1652), grietman van het Bilt. Op de zijmuren van de buitenpoort staat het opschrift: Het geen hier staet, uijt nijt oft haet doch niet beschout. Tot armoedts hulp en weduws troost is het geboudt. De poort bevond zich tot 1830 in de ringmuur van het Jacobijnerkerkhof. Boven de ingang onder het fronton is het wapen van Boshuisen aangebracht. In het fronton van het binnenpoortje staan de initialen AVE en het bouwjaar MCDLII (1652).

De rooms-katholieke Bonifatiuskerk is gebouwd tussen 1882 en 1884 door de bekende architect P.J.H. Cuypers. Begin 1976 brak de spits van de 78 m. hoge toren af tijdens een zware storm. Later is de toren herbouwd.

De Utrecht is een monumentaal pand in de stijl van de Jugendstil aan de Tweebaksmarkt in Leeuwarden. Het pand uit 1903-1904 is ontworpen door A.J. Kropholler en J.F. Staal en diende als bijkantoor van de levensverzekeringsmaatschappij “Utrecht”. Sinds 1 september 2013 is in het pand een theater gevestigd. Het kleinste Jugendstil-theater van Europa; De vier Pelikanen. In de zaal zijn 35 zitplaatsen. Men kan er trouwen, vergaderen, presenteren, zingen, spelen en dineren.

De Blokhuispoort is een gebouwencomplex dat tot december 2007 dienst heeft gedaan als huis van bewaring in Leeuwarden. Het huidige gebouw is in de tweede helft van de negentiende eeuw gebouwd op de plaats waar al rond 1500 een gevangenis stond. Het heeft in de eeuwen vele aanpassingen en uitbreidingen ondergaan en heeft sinds 1580 dienstgedaan als gevangenis. Het complex heeft na de sluiting van de gevangenis tijdelijk de functie gekregen van cultuurcentrum. Ongeveer 130 creatieve ondernemers hebben er een plaats gevonden.

Overige foto’s van de stadswandeling Leeuwarden: